Frits Abrahams


Mijn lijfblad, het NRC, wordt geteisterd door een paar columnisten die met regelmaat slechte en irritante stukjes schrijven. Herman Kuiphof hebben ze er inmiddels gelukkig uitgegooid, maar we zitten nog steeds met Frits Abrahams. Die is een op de vijftig keer goed op dreef. Vandaar mijn ergernis over de rest.

Vrijdag 19 oktober. Het stukje heet "Ryan" en begint zo: "Kun je als 50-plusser nog naar een popconcert van een 26-jarige in het Amsterdamse Paradiso, zonder de verdenking op je te laden dat je te graag met je tijd meewil?" Wat is dit in hemelsnaam? Ouwe lul gaat avondje uit en valt ons daarmee lastig! "Ik ben in de loop van de jaren uitgeluisterd geraakt op de concerten van verwende sterren - de Rod Stewarts, de Van Morrissons en de Costello's". Als je je de kwalificatie "de nieuwe Carmiggelt" laat aanleunen moet je toch wat meer in huis hebben. Observatievermogen, bijvoorbeeld, of schrijfkunst.

Je ziet hem staan daar, in Paradiso, dat verschrompelde muizenhoofdje met dat minzame human interest-glimlachje. Ga toch lekker voor je eigen lol naar de muziek, man! "Toen ik al bijna buiten stond klonk de muziek plotseling weer op". De echte liefhebber!

Wat zou er op z'n kaartje staan? "Schrijver"? "Columnist"? "Chroniqueur"?

Jan de Zeeuw, 20-10-2001

[home] ["Ryan"] [andere columns] [vorige] [volgende]