Contaminatie

Prinsjesdag! Ik heb er gelukkig weinig van meegekregen, maar viel wel midden in een televisiedebatje. Daar zaten Jeroen Pauw en Paul Witteman de nieuwe minister Alexander Pechtold een beetje te sarren. Hij moest het opnemen tegen die malle buikspreekpop Henk Kamp en burgemeester Leers van Maastricht.

Ik heb altijd een zwak gehad voor Pechtold, D66 en Leids wethouder tenslotte. Maar ja, een mens wil hogerop. Eerst burgemeester van Wageningen en nu minister van bijna niks. Leers had hem in de hoek en toen dacht ik toch: kom op, Alexander, zet die vent op z'n nummer.

Wat Pechtold deed, was ook mooi. Hij zei: 'Je mag hier blijkbaar niet boven het maďsveld uitsteken'.

Waar een paar jaar Wageningen al niet goed voor zijn.

20 september 2005


Weer die Spoorwegen

Ik heb doorgaans geen klachten over de Nederlandse Spoorwegen. Maar gisteren hadden ze me bijna aan de politie overgeleverd, hoewel ik niks gedaan had. Kennelijk is Orde & Gezag nog steeds een prominent onderdeel van de bedrijfscultuur. Net als in de oorlog. Hoewel twintig euro boete natuurlijk wat anders is dan een enkeltje Westerbork.

Vanavond zaten David Barnouw en een zekere Guus Veenendaal bij het tv-programma NOVA te discussiëren over excuses die de NS nu wel of niet over die schandelijke transporten zou moeten maken. Het is actueel, vandaar. Guus Veenendaal, 'spoorweghistoricus': 'Ik denk dat de beslissing van de NS om om 1943 niet te staken goed geweest is voor het Nederlandse Volk.' Je leest het goed. Evengoed een aimabele man, pensioen & hypotheek ongetwijfeld allemaal goed voor mekaar. Hij verdedigde de naoorlogse rechtvaardiging van de NS door de toenmalige directeur.

Barnouw over diezelfde directeur: 'Wat een lafbek'. Als er één historicus is die op het preutse af voorzichtig formulerend de nuance zoekt, is hij het wel.

Maar van die excuses vond hij gelukkig ook onzin. Misschien kunnen we dan eindelijk in Leiden 3 oktober samen met de Spanjaarden vieren. Al zullen oudere Leidenaren het er moeilijk mee hebben.

['Davis Irving & Clairy Polak']

19 september 2005


Jannes van der Wal indachtig

De conducteur maakte me wakker. 'Wilt u uitstappen?', vroeg hij vriendelijk. 'Waar ben ik?', vroeg ik op mijn beurt. Ik kreeg het vermoeden dat ik me verslapen had. 'In Rotterdam', antwoordde de man. 'Maar ik moet naar Leiden', zei ik. Daar had ik inderdaad uit moeten stappen. 'Blijf dan maar zitten', zei de man. 'Over een uur rijdt deze trein terug, naar Utrecht via Leiden.'

Ik had de hele dag in Amsterdam gefotografeerd en ik was moe. Na een uur zette de trein zich in beweging en weer viel ik in slaap. Geschrokken ontwaakte ik. Ik zou toch niet weer..? Ik herkende niets van wat ik buiten in de duisternis zag. 'Is het volgende station Leiden?', vroeg ik hoopvol maar tegen beter weten in aan de passagier tegenover me. 'Het volgende station is Utrecht', sprak deze afgemeten.

Het werd licht. In Utrecht stapte ik op een trein richting huis. Twee geüniformeerde medemensen kwamen om kaartjes vragen. Je begrijpt het al. Na een stevige discussie moest ik twintig euro bijbetalen. Wel was ik inmiddels klaarwakker.

['Ikaria']

18 september 2005


Achterstallige foto's I

Bobby Few stond vorige week in het Bimhuis. Eigenlijk zat hij, achter zijn piano. 'Een zwaar onderschatte pianostilist', stond in de folder. Trefzekerder had de tekstschrijver het niet kunnen formuleren.

Bobby Few Quintet

Bobby Few Quintet
Bobby Few Quintet Bobby Few Quintet

 

De laatste song droeg Few op aan New Orleans. Het was hartverscheurend mooi.

Gisteren had ik een gelukkige hand van koken.

11 september 2005


Fijn dat er politie is

Het zijn kleinigheden, maar je wilt ze toch even kwijt. Goed. Na negen uur werken en anderhalf uur rijden, was ik bijna thuis. Het stoplicht dat toegang gaf tot de Hoge Rijndijk vanaf de N11 sprong op rood. Vóór mij stopte een politiewagen. Het stoplicht sprong op groen. De gezagshandhavers maakten evenwel geen aanstalten om op te trekken. Na een seconde of zes dacht ik hen vriendelijk te attenderen op hun verstrooidheid. Ik toeterde kort. Ze stonden tenslotte in de weg en ik wilde naar huis. De auto begon te rijden en gaf na enige tijd het signaal 'POLITIE STOPPEN'.

Ik stopte verbaasd. Onmiddellijk sprongen er twee geüniformeerde dames uit die kar. Ze renden op mijn beide portieren af. Eén probeerde het rechter te openen, dat op slot zat. Na mijn ontgrendeling beet ze me toe: 'Radio uit, motor uit!'

'Ik houd u staande wegens hinderlijk claxonneren', snauwde ze. 'Uw rijbewijs.'  Had ik gelukkig bij me. 'Sorry, mevrouw, maar ik dacht dat u niet gezien had dat het stoplicht alweer op groen stond', zei ik. In plaats van: 'Suffe doos, kom je wel eens buiten je dorp?' Het hielp. 'U heeft geluk. Anderen zouden u bekeurd hebben, wij niet. We checken nog even uw kenteken en dan mag u gaan.' Haar onverschrokken collega stond intussen driftig & draadloos te communiceren met een of andere centrale.

'In orde, goede reis.'

['Politie']

5 september 2005


Louisiana, they're tryin' to wash us away

jdzh12516k.jpg (51144 bytes)

't Is nog erger dan ik gisteren dacht. Zit ik te zeiken over die verloren gegane cd's, blijken er evenveel menselijke lijken in de stad rond te drijven. Roven om te overleven, ik zou het ook doen. 'There is no New Orleans anymore', zegt een jongen voor de camera. Ik krijg het er koud van.

En Randy had ik ook wel wat raker kunnen citeren. Over de ramp die New Orleans in 1927 trof, zong hij: 'President Coolidge came down with a railroad train, and a little fat man with a note-pad in his hand. The president said: "Little fat man, isn't it a shame? What the river has done to this poor crackers land." '

't Is nu erger dan in 1927. Wat doen ze met Bush would he come down?

1 september 2005

[augustus] [oktober] [ik gisteren over New Orleans] ['New Orleans'] [Washington Post hierover] [CNN hierover]

Jan de Zeeuw